رزین آنیونی A۳۰۰E پرولایت
تومان
مواد شیمیایی در تصفیه آب و تاسیسات، فقط یک ماده مصرفی ساده نیستند. هر محصول برای حل یک مشکل مشخص استفاده می شود؛ گاهی هدف کاهش سختی آب است، گاهی جلوگیری از رسوب، کنترل رشد میکروبی، تنظیم pH، شستشوی قلیایی یا بهبود کیفیت فیلتراسیون.
انتخاب اشتباه می تواند هزینه های زیادی ایجاد کند. گرفتگی ممبران، افت راندمان فیلتر، تشکیل رسوب در مبدل، کاهش عمر رزین، خوردگی تجهیزات و مصرف بیش از حد مواد، معمولا نتیجه انتخاب نامناسب یا مصرف غیر اصولی است.
در دسته بندی مواد شیمیایی رهاب سازه، می توانید مواد مصرفی مورد نیاز سیستم های تصفیه آب، موتورخانه، برج خنک کننده، سختی گیر، فیلتر شنی و فرایندهای صنعتی را براساس کاربرد واقعی بررسی کنید.
سختی آب یکی از مشکلات رایج در موتورخانه ها، دیگ بخار، بویلر، مبدل حرارتی، سیستم های گرمایشی و خطوط آبرسانی است. وقتی مقدار کلسیم و منیزیم در آب بالا باشد، رسوب روی سطح تجهیزات تشکیل می شود و انتقال حرارت، فشار آب و راندمان سیستم کاهش پیدا می کند.
برای کنترل این مشکل، استفاده از دستگاه سختی گیر آب در بسیاری از پروژه های ساختمانی و صنعتی ضروری است. عملکرد درست این دستگاه به کیفیت رزین، نحوه احیا و شرایط آب ورودی بستگی دارد.
ماده اصلی داخل سختی گیر، رزین سختی گیر است. این رزین با فرایند تبادل یونی، یون های عامل سختی را از آب جدا می کند و باعث کاهش رسوب گذاری در تجهیزات می شود.
در بعضی پروژه ها، انتخاب فقط به رزین سختی گیر محدود نمی شود. زمانی که نوع آب، ظرفیت سیستم یا کاربرد صنعتی متفاوت باشد، بررسی رزین تصفیه آب می تواند به انتخاب دقیق تر کمک کند.
پس از مدتی کارکرد، رزین ظرفیت خود را از دست می دهد و باید احیا شود. برای این مرحله، نمک احیای رزین سختی گیر استفاده می شود تا رزین دوباره توان جذب یون های سختی را به دست آورد.
در سیستم هایی که مصرف منظم، حمل آسان و حل شدن یکنواخت اهمیت دارد، قرص نمک سختی گیر انتخاب کاربردی تری است. این محصول برای احیای رزین در دستگاه های سختی گیر استفاده می شود و مصرف آن نسبت به نمک معمولی ساده تر است.
رسوب در تاسیسات فقط باعث کاهش کیفیت آب نمی شود؛ این مشکل می تواند مسیر عبور آب را محدود کند، مصرف انرژی را بالا ببرد، فشار سیستم را تغییر دهد و عمر تجهیزات را کم کند. مبدل حرارتی، دیگ، بویلر، برج خنک کننده، لوله ها و سیستم های اسمز معکوس، همگی در برابر رسوب حساس هستند.
برای مدارهای آبی و تاسیساتی، ضد رسوب صنعتی به کاهش تشکیل رسوب و حفظ عملکرد پایدار تجهیزات کمک می کند. انتخاب نوع ضد رسوب باید براساس کیفیت آب، دمای کاری، جنس تجهیزات و نوع رسوبات احتمالی انجام شود.
در سیستم های اسمز معکوس، حساسیت بیشتر است؛ چون رسوب روی ممبران می تواند دبی آب تولیدی را کم کند و کیفیت آب خروجی را پایین بیاورد. برای این شرایط، آنتی اسکالانت RO قبل از ممبران تزریق می شود تا از تشکیل رسوبات معدنی روی سطح غشا جلوگیری کند.
تفاوت اصلی این دو محصول در محل مصرف آن هاست. ضد رسوب بیشتر برای تجهیزات و مدارهای آبی استفاده می شود، اما آنتی اسکالانت به طور ویژه برای محافظت از ممبران در سیستم های RO کاربرد دارد.
در سیستم هایی که آب در گردش است، احتمال رشد باکتری، جلبک و لجن بیولوژیکی وجود دارد. این موضوع می تواند باعث بوی نامطبوع، گرفتگی مسیرها، افت راندمان و افزایش نیاز به شستشو شود.
یکی از تجهیزاتی که به کنترل کیفیت آب در گردش نیاز دارد، برج خنک کننده است. اگر آب برج به درستی کنترل نشود، رشد میکروبی، رسوب و آلودگی می تواند عملکرد سیستم سرمایشی را تحت تاثیر قرار دهد.
برای کنترل این شرایط، بایوساید صنعتی مورد استفاده قرار می گیرد. بایوساید با کاهش رشد میکروارگانیسم ها، از تشکیل لایه های بیولوژیکی و لجن در مدارهای آبی جلوگیری می کند.
انتخاب بایوساید باید با توجه به نوع سیستم، دمای آب، زمان ماند، کیفیت آب و سازگاری با سایر مواد مصرفی انجام شود. مصرف نامناسب ممکن است اثرگذاری را کم کند یا باعث افزایش هزینه های نگهداری شود.
بخشی از مواد این دسته برای شستشو، تنظیم pH، چربی زدایی و فرایندهای صنعتی استفاده می شوند. این محصولات به دلیل ماهیت شیمیایی فعال، باید براساس گرید، غلظت، شرایط نگهداری و نوع مصرف انتخاب شوند.
در بسیاری از صنایع، سود پرک به عنوان یک ماده قلیایی پرمصرف شناخته می شود. این محصول در شستشوی صنعتی، تنظیم pH، چربی زدایی و برخی فرایندهای تولیدی کاربرد دارد.
زمانی که پروژه به محلول آماده تر و تزریق آسان تر نیاز داشته باشد، سود مایع صنعتی انتخاب مناسب تری است. این ماده در فرایندهایی استفاده می شود که مصرف محلول قلیایی نسبت به ماده جامد ساده تر و سریع تر است.
برای برخی کاربردهای تخصصی، کلسیم کلراید صنعتی نیز مورد استفاده قرار می گیرد. انتخاب این محصول باید براساس درصد خلوص، گرید، نوع بسته بندی و نیاز واقعی پروژه انجام شود.
همه محصولات این دسته، ماده شیمیایی واکنشی نیستند. برخی از آن ها نقش مدیا یا ماده مصرفی در فرایند تصفیه آب دارند و بیشتر برای حذف آلاینده ها، زلال سازی یا بهبود کیفیت خروجی استفاده می شوند.
برای حذف بو، رنگ، کلر، طعم نامطلوب و برخی ترکیبات آلی، کربن اکتیو یکی از گزینه های پرمصرف است. این ماده به دلیل قدرت جذب بالا، در پیش تصفیه، فیلترهای صنعتی و سیستم های تصفیه آب کاربرد زیادی دارد.
در فیلترهای شنی، کیفیت سیلیس فیلتر شنی نقش مستقیم در حذف ذرات معلق، زلال سازی آب و عملکرد پایدار سیستم دارد. دانه بندی مناسب سیلیس باعث می شود آب با افت فشار کمتر و شفافیت بهتر از فیلتر عبور کند.
تفاوت کربن اکتیو و سیلیس در نوع عملکرد آن هاست. سیلیس بیشتر برای فیلتراسیون فیزیکی و حذف ذرات معلق استفاده می شود، اما کربن اکتیو برای جذب بو، رنگ، کلر و برخی ترکیبات محلول کاربرد دارد.
پیش از خرید مواد شیمیایی، ابتدا باید هدف مصرف مشخص شود. ماده ای که برای احیای رزین مناسب است، برای کنترل رسوب ممبران یا شستشوی قلیایی کاربرد یکسانی ندارد.
کیفیت آب ورودی، دمای کاری، فشار سیستم، جنس تجهیزات، نوع فرایند و مقدار مصرف، همگی در انتخاب محصول اثر دارند. در سیستم های حساس، بهتر است انتخاب موادی مانند آنتی اسکالانت، بایوساید و رزین براساس آنالیز آب انجام شود.
گرید و خلوص ماده شیمیایی نیز اهمیت زیادی دارد. محصول نامناسب می تواند باعث افزایش مصرف، افت راندمان، رسوب گذاری، خوردگی یا اختلال در عملکرد تجهیزات شود.
شرایط نگهداری و ایمنی مصرف را هم نباید نادیده گرفت. موادی مانند سود پرک، سود مایع و بایوساید باید در محل مناسب نگهداری شوند و هنگام مصرف آن ها، اصول ایمنی و تجهیزات حفاظت فردی رعایت شود.
در رهاب سازه، انتخاب مواد شیمیایی فقط براساس نام محصول انجام نمی شود. کاربرد واقعی، سازگاری با سیستم، کیفیت آب، شرایط بهره برداری و نوع تجهیزات، همگی در انتخاب درست نقش دارند.
اگر برای انتخاب رزین، نمک سختی گیر، آنتی اسکالانت، بایوساید، سود پرک، سود مایع، کربن اکتیو، سیلیس فیلتر شنی یا سایر مواد مصرفی تردید دارید، بررسی دقیق محصولات این دسته به شما کمک می کند انتخابی مطمئن تر و هماهنگ تر با نیاز پروژه داشته باشید.
در انتها، سوالات پرتکراری که کاربران درباره انواع موادهای شیمیایی مطرح کردهاند را به اشتراک میگذاریم.
رایج ترین ماده برای سختی گیری آب، رزین سختی گیر است. این رزین یون های کلسیم و منیزیم را کاهش می دهد و باعث کم شدن رسوب در تجهیزات تاسیساتی، دیگ، بویلر و مبدل حرارتی می شود.
وقتی ظرفیت رزین کاهش پیدا کند و سختی آب خروجی بالا برود، زمان احیای رزین رسیده است. برای این کار معمولا از نمک احیای رزین یا قرص نمک سختی گیر استفاده می شود.
ضد رسوب عنوان عمومی تری برای کنترل رسوب در تجهیزات و مدارهای آبی است. آنتی اسکالانت بیشتر در سیستم های اسمز معکوس استفاده می شود و هدف اصلی آن محافظت از ممبران RO در برابر رسوب است.
در برج خنک کننده معمولا کنترل رسوب، خوردگی و رشد میکروبی اهمیت دارد. بسته به کیفیت آب و شرایط سیستم، موادی مانند ضد رسوب و بایوساید می توانند برای حفظ راندمان و کاهش آلودگی مدار استفاده شوند.
از نظر ماهیت قلیایی، هر دو برای کاربردهای صنعتی، شستشو و تنظیم pH استفاده می شوند. سود پرک به صورت جامد عرضه می شود، اما سود مایع به شکل محلول آماده تر است و در بعضی فرایندها تزریق آسان تری دارد.
این دو محصول کاربرد یکسانی ندارند. کربن اکتیو برای حذف بو، رنگ، کلر و برخی ترکیبات آلی مناسب است، اما سیلیس فیلتر شنی بیشتر برای حذف ذرات معلق و زلال سازی فیزیکی آب استفاده می شود.
نوع سیستم، کیفیت آب، هدف مصرف، گرید ماده، خلوص، شرایط نگهداری، مقدار مصرف و سازگاری با تجهیزات باید بررسی شود. انتخاب درست می تواند مصرف مواد را کاهش دهد و از رسوب، خوردگی و افت راندمان جلوگیری کند.
